Psychoterapia prowadzona jest w nurcie psychodynamicznym i psychoanalitycznym (są to integralne ujęcia różnych szkół psychoanalizy: klasycznej psychoanalizy Freuda, psychologii ego, teorii relacji z obiektem oraz psychologii self i praktyczną aplikacją tej teorii do leczenia zaburzeń psychogennych - psychotycznych, osobowościowych i neurotycznych). Ważna jest tu wnikliwa koncentracja zarówno na psychopatologii pacjenta, jak i na procesie leczenia. Psychoterapia stawia sobie za cel uzyskanie głębokich i trwałych zmian strukturalnych osobowości. Dzięki psychoterapii możliwe jest podjęcie na nowo zahamowanego procesu dojrzewania i integracji osobowości. Istotne jest interpretacyjne ujęcie nieświadomych mechanizmów obronnych, lęków, snów. Psychoterapia jest wskazana dla pacjentów, których objawy wydają się być funkcją ich trudności osobowościowych lub nieświadomych konfliktów. Dzięki psychoterapii możliwe jest rozumienie siebie i tego, co leży u źródła objawów. Nabyta w trakcie terapii funkcja rozumienia siebie umożliwia doświadczanie szeroko rozumianego wsparcia, osiąganie satysfakcjonujących relacji z innymi oraz rozwój osobisty i zawodowy.